Wednesday 19 November 2008
Hoofd menu
Home
Presentatie
Onze tijdschrift
Zoeken
Contakt
FAQs
U kan helpen !
Dokumenten
Météo
0193.jpg
 
Home arrow Onze tijdschrift arrow Inwijding van de Sint-Antoniusschool
 
 
 
Inwijding van de Sint-Antoniusschool PDF Afdrukken E-mail
Monday 01 November 2004

Beste vrienden,

Dankzij de vooruitgang in de communicatietechnologie kunnen mensen bijeen gebracht worden waar ze zich ook bevinden, en is de aarde gekrompen tot één kleine familie van wereldbewoners. Voor ons werk in India is dit ook een groot voordeel. Via elektronische communicatie hebben wij regelmatig contact met India. De installatie van de infrastructuur was niet eenvoudig, want er is immers geen elektriciteitsnetwerk in de omgeving van ons project. Wij hebben een zonnepaneel geplaatst waarop de computer kan draaien en we hebben een internetverbinding tot stand gebracht, zodat we nu via dit systeem kunnen communiceren. We hebben een softwarepakket geïnstalleerd voor toezicht op het management van de school, zodat wij in België tot in de details al het werk kunnen volgen dat hier dagelijks wordt geleverd.
En als ik zo bekijk wat hier tot nu toe gebeurd is, dan voel ik mij gelukkig. Het schoolgebouw is nu helemaal af, en het biedt plaats aan 180 kinderen in 4 klassen (kleuterklas, en de eerste drie klassen lager onderwijs), van 4 tot 8 jaar oud. De voorbereidingen voor de opvang van de volgende reeks beginnen in december 2004.


Marc Valentin,
Voorzitter

 
Wij blijven in contact met de school dankzij moderne technologie.

Er zijn meer meisjes ingeschreven

Zoals vermeld in onze vorige nieuwsbrief bedroeg de verhouding jongens/meisjes in de school van Sint Antonius 4 op 1. Zelfs voor een eerste jaar vonden wij dat verschil veel te groot. We kenden de verhoudingen en opvattingen in het dorp, en hielden dus rekening met het delicate van de situatie bij het plannen van onze actie. Als we meisjes gratis zouden toelaten en hun families zouden steunen, dan zouden we ons misschien de jaloezie van de anderen op de hals halen, vooral omdat er hier zo veel kinderen geen behoorlijk onderwijs kunnen genieten. Bovendien worden de dorpsbewoners al te gemakkelijk van de juiste koers gebracht door het minste voorval dat hen niet bevalt. Als we de dorpsoverste bij de selectie zouden betrekken zou dat de situatie alleen maar erger maken, want hij zou wellicht zijn eigen volk kiezen en zich zelfs laten omkopen ! In weerwil van deze nadelen besloten we om 20% meer meisjes toe te laten op basis van sponsoring. We bepaalden een aantal criteria zodat we meisjes uit gezinnen van een lage kaste konden toelaten, te beginnen bij gezinnen met meer dan 6 kinderen, bij voorkeur met ouders die ziek zijn of die geen werk of land hebben. We hielden een enquête in het dorp, noteerden welke gezinnen in aanmerking kwamen en nodigden hen uit om naar de school te komen. We lieten weten dat vader en moeder verplicht waren hun kind te vergezellen bij de inschrijving, en we stelden één enkele dag vast als inschrijvingsdatum. Dit nieuws lekte uit, en er daagden veel méér mensen op dan we hadden uitgenodigd. De situatie werd heel moeilijk. We ondervraagden iedereen die was gekomen en we kwamen er achter dat velen onder hen genoeg geld hadden om hun kinderen naar school te sturen, maar ze alleen wilden laten gaan als het volledig gratis zou zijn. Wij motiveerden hen om hun dochters te laten onderwijzen, en legden uit dat wij alleen uiterst behoeftige kinderen zouden sponsoren. Enkelen lieten zich overhalen.

De Pradhan (dorpsoverste) was hier niet gelukkig mee en hij begeleidde enkele van de dorpsbewoners, met het verzoek hun kinderen te sponsoren. Toen hij begreep dat dit niet mogelijk was, begon hij weer over het geval Sheela, de vrouw van lage kaste die in onze school werkt, en eiste hij dat ze van de school zou verwijderd worden omdat ze op school in aanraking kwam met kinderen van hogere kasten (zie vorige nieuwsbrief). We moesten hem er attent op maken dat zijn eis strijdig was met de Indiase wet, dat wij hem voor het gerecht zouden dagen als hij zou aandringen, en dat hij dan zijn positie als Pradhan zou kwijtraken. Sindsdien heeft hij het nooit meer over die kwestie gehad.

Inwijding van de school van Sint Antonius

De wijding en inwijding van de school is niet gebeurd bij het begin van het schooljaar omdat het gebouw toen nog niet volledig af was. We hadden 14 augustus, de dag voor de feestdag van de Indische onafhankelijkheid gekozen voor de plechtige inwijding. Aangezien de school toen al in bedrijf was genomen, was dat een mooie gelegenheid voor de onderwijzers om hun talenten te tonen en om de kinderen samen verschillende activiteiten te laten uitvoeren. Een mooie start voor een goede samenwerking tussen onderwijzers, leerlingen en ouders. Er is hard gewerkt om de kinderen op korte tijd een verscheidenheid aan culturele activiteiten aan te leren. De leiding van het programma berustte bij Dharamveer Singh, Block Development Officer, en vader Francis Borgia heeft de school gezegend. Ouders en kinderen stroomden toe en alle gezinnen waren heel gelukkig toen ze hun kleintjes op het toneel zagen staan. Dit was een grote gebeurtenis voor de mensen uit de buurt !

De inwijding was een groot succes, en de kinderen genoten ervan om de culturele programma’s op te voeren voor hun ouders en de andere dorpelingen.

Ouderavonden

In augustus vond ook de eerste ouderavond plaats, en verbazend genoeg waren zowat alle vaders van de leerlingen aanwezig. Hoewel we erop hadden aangedrongen dat ook de moeders zouden komen, waren er maar enkele meegekomen. We hadden speciale gasten uitgenodigd om de ouders toe te spreken. Francis Borgia en ik spraken met hen over de doelstellingen van de school. De ouders werden gemotiveerd om hun kinderen regelmatig naar school te laten komen en om hen thuis te helpen met hun huiswerk. Ze waren allemaal tevreden over de school en ze waren bereid om samen te werken met de onderwijzers en hun kinderen thuis te helpen. De volgende maanden hebben we voor elke klas apart ouderavonden gehouden, zodat de klastitularis de vooruitgang van elk kind met diens ouders kon bespreken.

De moesson was hevig dit jaar. De brug die de hoofdbaan draagt was overstroomd door regenwater, zodat er geen enkel voertuig over kon rijden. De school moest drie dagen sluiten. Ons personeel en de ouders dienden een voorstel in om een grotere brug te bouwen, zodat hetzelfde probleem zich in de toekomst niet blijft voordoen. Alle ouders hebben de papieren ondertekend en wij zijn het dossier aan het voorbereiden dat we bij de Ontwikkelingsverantwoordelijke van de streek gaan indienen.

 

Uit dit leven gerukt...

Op 13 oktober werd de vader van Parul vermoord toen hij naar huis terugkeerde uit een naburige stad. Parul is een leerling op onze school en haar vader Yadav was een kennis van ons. Hij was rond half tien ‘s avonds alleen op weg naar huis op zijn tweewieler toen het gebeurde. De volgende ochtend zagen de dorpelingen zijn lijk naast de weg liggen bij het dorp Dugawar, en ze haalden de politie erbij. Het onderzoek is lopend, maar er wordt verteld dat het om een persoonlijke wraakactie zou gaan. Dergelijke incidenten komen hier wel vaker voor. Maar op school was het een schok, want het personeel komt grotendeels van buiten deze streek.

Kerst- en nieuwjaarswensen

2004 was een bewogen en vruchtbaar jaar, en in naam van heel ons team hier in India dank ik elk van u. Wij wensen dat jullie allemaal Vreugde en Geluk mogen vinden in het jaar 2005 !

Molly Sebastian,
Projectmanager


Annie, Archana, Jyoti, Molly, Sheela, Elizebeth, Neelu, Joy, Sunil, Krishna, Hati, Pius en Yesudasan wensen u een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar !
 

 
< Vorige   Volgende >